Het zit erop...

De valiezen staan klaar. Het laatste avondmaal in Sri Lanka is verorberd. Het laatste Liontje wordt geknald. Dat maakt dat we over liefst 6 uur richting luchthaven vetrekken om het vliegtuig niet te missen, want jullie nog langer missen, zouden we niet overleven. We kijken er enorm hard naar uit om onze ouders, familie, vrienden, vriendinnen, buren,… terug te zien na deze zes intensieve, maar onvergetelijke maanden.

Anne en Evelien willen jullie allemaal oprecht bedanken, want zonder jullie steun hadden we dit avontuur nooit kunnen beleven. Dankzij jullie hebben we veel kinderen blij kunnen maken…

De laatste volledige week van Evelien in Nivasipura (16 -21 april)

De laatste volledige week in het huisje in Nivasipura. Deze week is heel makkelijk samen te vatten: veel voor school gewerkt en gegeten J. De stage is dan wel afgelopen, maar de schoolpapers en het onderzoek doen spijtig genoeg nog niet. Ik kon me gelukkig buiten installeren. Het recept om de dag door  te komen:

-          een laptop

-          een pakje kauwgum

-          een fles water

-          een ventilator om zowel de computer als mezelf te koelen J

Alleen voelde ik me zeker niet: eekhoorns die naast mij op het gras zaten, vogeltjes, een hagedis, en de buurjongetjes die wel 2 uur voor zangplezier zorgden J.

De aller aller aller laatste dagen...

Van het ene avontuur naar het anderen. We waren nog maar net thuis van House of Light of ik moest mijn rugzak al opnieuw maken om het project van Sofie en Astrid (twee medestudenten) te gaan bezoeken. Zondag avond (na een busrit van vijf uurtjes) arriveerden we in Matara, de verblijfplaats van Sofie en Astrid. Maandagochtend vertrokken we in de vroege uurtjes richting Banagala. Banagala is een klein dorpje op de top van een berg waar een grote theeplantage ligt. Terwijl de vaders en moeders werken op de theeplantages vangen Sofie en Astid de kinderen op. Hun taak is om lesjes te geven, spelletjes te spelen en de kinderen een zo goed mogelijke tijd te geven. Het leven in de theeplantages is echter hard en er heerst veel armoede.   Sofie en Astrid waren deze week echter druk in de weer met het opfleuren van de muren, stoeltjes en schoolbanken. Daarom namen Dennis en ik de lesjes en spelletjes over. Ondanks de veel problemen die de kinderen ondervinden, zijn ze super leergierig, enthousiast en dankbaar. De dag vloog om! ’s Avonds konden we genieten van een prachtige zonsondergang. De volgende dag hielpen we Sofie en Astrid met verven en vanaf 9h gaven we weer lesjes aan de kinderen. We deelden nog zeepjes, tandenborstels en tandpasta uit aan de kinderen. Er kwam veel te vlug een einde aan deze twee leuke dagen. Stage in alle vormen en kleuren zit er nu officieel op.. Met pijn in het hart hebben we afscheid  genomen van onze jongens in House of Light, van de kinderen in Ja-Ela en nu van de kinderen in Banagala. Aan alles komt een einde, ook aan de leuke dingen, helaas. We hebben er enorm van genoten. 

Nu is het tijd om afscheid te nemen van Sri Lanka zelf, de natuur, de winkeltjes, de mensen, de bussen, de zon (of regen),...

De dagen die volgende genoten we van onze laatste dagen op het strand, eerst in Tangalle en daarna in Mirissa. Soms werden we verrast door een tropische storm en moesten we schuilen.  We bezochten de haven van Tangalle en ook het bekende ‘blow hole’ en zagen water verschillende meters in de lucht spuiten. Zondag arriveerden we terug in ons huisje en zagen we ons Evelien terug die ijverig voor school had gewerkt.

De maandag gingen we onze laatste inkopen doen: de laatste keer naar groentenmarkt, de laatste keer naar de fruitmarkt, de laatste keer naar de supermarkt, de laatste keer een juice’ke bij Joe Juice Bar,... In de namiddag begonnen we aan onze valies. Het was spannend, maar we denken er alles net in te krijgen. Hierna begonnen we aan de voorbereidingen van de barbeque (jawel, we durven onszelf nu en dan wel eens te verwennen). Groentjes à volonté, kipsaté’s, scampi’s, worstjes,.. We had it all! Zelfs de verjaardag van ons Huysje vierde we goed met taart (en kaarsjes)! 

Vandaag zijn we nog even naar Negombo Beach gegaan, maar na twee uur kwam het tropische weer aanzetten. Hier en daar nog een souveniertje meepikken en dan is het snel tijd voor naar huis te gaan om te beginnen aan ons befaamde groentenstoofpotje. Gezellig koken en eten in de zetel voor een filmpje.

Afscheid nemen van House of Light

Eind april is in zicht.. Voor de Belgen wil dit zeggen hopen op goed weer met de nadruk op hopen : en voor ons als ingeburgerde Sri Lankanen betekent het jammer genoeg aan onze afscheidronde beginnen… Dat het moment ging komen dat wisten we, maar als het dan daar is waren we er precies niet klaar voor.

Donderdag 12 april kwamen we terug thuis, in House of Light. Toen we de oprit van House of Light opwandelden, kwamen enkele kleine jongens ons toegelopen en vlogen ons rond onze nek. Super tof gevoel om op die manier opnieuw verwelkomd te worden. We waren op slag de busrit van 4 uur vergeten. Onze kamer stond al klaar. Veel tijd om onze rugzak neer te zetten kregen we niet van de boys, want daar waren ze ons al aan het roepen: “Anneakka & Evelienakka..”J.  Dus besloten we om vlug even wat tegen Asoka, Aruna, aatie (oma) en Thilakka (onze mama J) te gaan zeggen en dan er voor de volle 300 % in te vliegen. We begonnen met tikkertje, steenvoetbal, volleybal en cricket en daarna was het tijd om te golfen. We hebben in House of Light geen ‘green’, maar dat is geen enkel probleem. De boys maakten een golfbaan in de kiezeltjes namen een stik en een balletje en hup we waren aan het spelen J. Na de spelletjes was het tijd voor de orde van de dag, even helpen met de taakjes die de jongens moeten doen (planten in de tuin water geven, borstelen, bloemen voor Boeddha offeren,…) en ’s avonds zaten we terug voor de monnik voor een meditatiesessie. Jawel, die meditaties hebben we gemist!

  

Naar aanleiding van het Boeddhistisch Nieuwjaar dat 12 op 13 april valt, stond er op vrijdag 13 april een daguitstap gepland naar een Boeddhistische tempel in Melsiripura. Daarna konden we bij een monnik thuis genieten van een lekker Sri Lankaans buffet op Sri Lankaanse wijze = eten op de grond met de rechterhand. Probleem van te weinig stoelen en tafels wordt hier dus zo opgelost J. Na de lunch keerden we terug naar House of Light en speelden opnieuw een cricketwedstrijdje. Anne als fieldplayer en Evelien als keeper. Nadien installeerden we de pingpongtafel die we hadden aangekocht en speelden samen met de jongens een spelletje pingpong. Hiervoor willen we jullie nogmaals bedanken, want mede door jullie gift hebben we onder andere deze pingpongtafel kunnen aankomen. Geloof ons dit is een schot in de roos voor de boys!! Na de avondmeditatie was het tijd om het nieuwe jaar goed in te zetten met het nodige vuurwerk J. Wees gerust we hielden het safe met enkel wat vuurwerk op de grond. De grotere jongens maakten zelf vuurwerk door vuur door een bamboeboom te blazen. Echt een ingenieus systeem, daar zouden wij gewoon nog nooit op komen laat staan kunnen uitvoeren!

 

Zaterdag voormiddag vertrokken de drie Deense vrijwilligsters die de afgelopen drie maanden in House of Light verbleven, dus besloten wij om pas zondag te vertrekken. Laatste dag knallen dus!! Voormiddag kregen Dennis, Anne en Evelien hun eigen ‘Belgische kruidenplant in de tuin van House of Light. Aruna had een boompje gekocht dat wij met ons drie mochten planten. Zo zijn we voor altijd aanwezig in House of Light. Echt een prachtig gebaar! ’s Middags was het tijd om afscheid te nemen van de ‘Daddy’ (baas van het internetcafé waar we met al onze computerproblemen terecht konden). We keurden zijn nieuwe fashion shop J en nodigden hem en zijn broer uit om samen iets te gaan drinken. Helaas was het restaurant toe, maar ‘no problem in Sri Lanka’. Daddy stelde voor om samen met hem naar zijn familie te gaan om daar iets te gaan drinken. Dus hup wij de auto terug in en 10 minuten later zaten we binnen bij heel zijn familie J. Die mensen nog nooit gezien, maar dat maakt hier allemaal niet uit: J. We werden overdonderd met een tafel vol koekjes, bananen en lekkere sapjes. Na al dat lekkers was het tijd om te vertrekken, maar toch nog even een fotoshoot met de hele familie. Ja, ‘soedoe skins’ (blanke mensen) zijn hier zeer gegeerd.

Daarna was het tijd om definitief afscheid te nemen van den Daddy en zijn broer, we gaan hun vriendelijkheid zeker missen! Vervolgens vlug de supermarkt binnen om 40 ijsjes te kopen, die aan de kassa wisten ook weer niet wat ze zagen J. Evelien trakteerde nadien de boys en de bewoners van House of Light voor haar verjaardag. Het ijsje nog maar juist op en daar stonden we alweer gelijk kleine kinderen te spelen met waterpistooltjes. Het kind in ons moet soms ook aan zijn trekken komen hé J.

 

  

Zondagochtend de rugzak maken of wat er nog overschiet…want we hebben een grote trekkingsrugzak vol met kleren en spelmateriaal achtergelaten. Dit tot groot plezier van de boys en de andere bewoners en wij waren ook blij om hun zo gelukkig te zien met de kado’s. Om 9u was het dan zover..tijd om afscheid te nemen van iedereen. Pff, we hadden er geen zin in, maar het moest. Eerst afscheid nemen van Asoka & Aruna (2 oprichters van House of Light), ons aatjie (oma), uncle (opa), de dochters en zus van Aruna en dan van onze Sri Lankaanse mama: Thilakka. Tranen beheersen was gewoon geen optie. Ze hebben ons zoveel liefde gegeven en stonden altijd paraat voor ons: als we ziek waren, als we laat terug kwamen van een uitstap stond er nog een maaltijd klaar, als we wat nodig hadden,… We hadden het maar te vragen. Daarna begonnen we aan onze afscheidsronde bij de boys. Anne nam uitgebreid af van al de boys en vooral van de Sanjeewa, waarvan ze hoopt dat hij al zijn kwaliteiten en talenten gaat gebruiken in school en zijn verder leven, want hij heeft het! Evelien gaf de Kasum een hele dikke knuffel, maar kon net als Kasum de tranen niet bedwingen. Ze praatte en speelde nog even met hem voor de laatste minuten zodat hij zijn tranen even zou vergeten, wenste hem dan héél veel succes op school en nam met veel pijn in het hart afscheid.

  

  

                                                      

 HOUSE OF LIGHT WE GAAN JULLIE MEGA MEGA HARD MISSEN, maar weet één ding vergeten doen we jullie nooit!!!